Chat with us, powered by LiveChat

Pleidooi voor ongeluk in reclame

Arrow down

Marketeers laten in campagnes al sinds jaar en dag een rooskleurig wereldbeeld zien en hebben een obsessie voor het versimpelen van de klantreis. Alles draait om gladde customer experience. Online gaan ze nog een stapje verder met micro-targeting en hypersegmentatie. De data die ze daarmee verzamelen – of moeten we zeggen data-overload? – is leuk, maar zorgen deze inside details ook voor effectievere campagnes?

Vanuit de psychologie bekeken niet. Zo is de kunst van het leven volgens de Vlaamse psychiater Dirk de Wachter heel simpel: ‘ongelukkig zijn’. In ongeluk komen volgens hem de grootste verbindingen tot stand. Als Dirk gelijk heeft, zouden we dat ook toe moeten passen op onze marketingcampagnes en dus consumenten niet langer ‘vermoeien’ met perfecte plaatjes, rimpelloze klantreizen en customer experiences.

In marketing en reclame geldt: schaarste creëert vraag en loyaliteit groeit als je ergens moeite voor moet doen. Denk maar aan diehard fans die voor de Ziggo Dome kamperen om zo dicht mogelijk bij hun favoriete artiest te staan en I-fans die rijen dik voor de Apple Store staan voor de lancering van de nieuwste iPhone.

In de nieuwste campagne heeft Burger King een vleugje ongeluk toegepast. Hierin richt de hamburgerketen zich op mensen die niet altijd happy zijn. Onder het mom van ‘not every meal is a happy meal’ – eat that McDonald’s (!) – vragen zij samen met Mental Health America (MHA) aandacht voor geestelijke gezondheid.

Heb je de video bekeken? Dan heb je onder andere de enigszins depressieve man gezien, hij is geghost door zijn date en vraagt zich af of hij ooit wél gelukkig wordt in de liefde. De tienermoeder die dealt met allerlei vooroordelen en het gepeste schoolmeisje zullen ook niet aan je voorbij zijn gegaan. Zij prediken allemaal om je ‘gewoon’ te voelen zoals je je voelt: #FeelYourWay. Burger King heeft speciaal voor hen die even geen behoefte hebben aan een ‘Happy Meal’ 5 menu’s in het leven geroepen: Yaaas Meals, DGAF (don’t give a fuck) Meals, Salty Meals, Pissed Meals en Blue Meals.

Te gek, toch! Toch…? Wij vinden deze campagne in ieder geval interessant in het licht van Dirk de Wachter’s theorie, maar de meningen over de inhoud ervan zijn verdeeld. Voorstanders prijzen de hamburgerketen voor haar bijdrage aan de bewustwording van geestelijke gezondheid, terwijl anderen kritisch zijn op de beweegredenen van de campagne. Burger King verdient geld over de rug van een kwetsbare groep. En mag je fastfood op deze manier promoten? Word je namelijk écht gelukkig van een burgertje op z’n tijd? Aan welke kant je ook staat, Burger King werkt samen met een serieuze non-profit organisatie en vraagt aandacht voor een belangrijk probleem in de VS. Daarmee dragen ze bij aan het uit de taboesfeer halen van psychiatrische ziekten.

Ben jij ook bereid om een vleugje ongeluk aan je volgende campagne toe te voegen?

Interessant? Delen!